१७ ऑक्टोबरला जागतिक दारिद्र्य निर्मूलन दिन; सन्मानाने जगण्याच्या हक्काचा मुद्दा
संयुक्त राष्ट्र महासभेने १९९२ मध्ये ठरवलेला हा दिवस दरवर्षी १७ ऑक्टोबरला जगभर साजरा होतो.
छायाचित्रे सत्यापित केलेली नाहीत
दरवर्षी १७ ऑक्टोबरला जगभर 'जागतिक दारिद्र्य निर्मूलन दिन' (International Day for the Eradication of Poverty) साजरा केला जातो. जगात पसरलेल्या दारिद्र्याबद्दल लोकांमध्ये जागृती करणे, गरिबीच्या दुष्टचक्रात अडकलेल्यांचे म्हणणे ऐकून घेणे आणि त्यांच्या मूलभूत मानवी हक्कांचे संरक्षण करणे, हा या दिवसाचा मुख्य उद्देश आहे.
संयुक्त राष्ट्र महासभेने (UN General Assembly) २२ डिसेंबर १९९२ रोजी ठराव मंजूर करून १७ ऑक्टोबर हा दिवस आंतरराष्ट्रीय स्तरावर दारिद्र्य निर्मूलन दिन म्हणून जाहीर केला. तेव्हापासून हा दिवस दरवर्षी एका ठरावीक संकल्पनेसह साजरा होतो. त्यामुळे जगभरात गरिबी हटवण्याच्या धोरणांना दिशा मिळते.
दारिद्र्य म्हटले की आपण बहुतेक वेळा फक्त कमी उत्पन्न किंवा पैशांची कमतरता एवढाच विचार करतो. पण मानवी हक्कांच्या नजरेतून पाहिले तर दारिद्र्य ही फक्त आर्थिक समस्या नाही. ती एक गुंतागुंतीची परिस्थिती आहे आणि ती माणसाच्या अस्तित्वालाच आव्हान देते.
गरिबीमुळे माणूस चांगले शिक्षण, योग्य आरोग्य सुविधा, स्वच्छ पिण्याचे पाणी आणि सुरक्षित निवारा यांपासून वंचित राहतो. सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे समाजात सन्मानाने जगण्याचा अधिकारही त्याला मिळत नाही. एखादे कुटुंब उपाशी पोटी झोपते किंवा उपचार न मिळाल्याने कुणाचा जीव जातो, तेव्हा ते फक्त पैशांचे अपयश नसते. ते आपल्या सामाजिक आणि आर्थिक व्यवस्थेचेही अपयश असते.
दारिद्र्य निर्मूलनाचा विचार करताना सामाजिक न्याय आणि सर्वांना समान संधी मिळणे अत्यंत महत्त्वाचे ठरते. गरिबीमुळे सामाजिक असमानता निर्माण होते आणि त्यामुळे विषमता आणखी वाढते. म्हणूनच जगात आणि भारतात वेगवेगळ्या पातळ्यांवर विशेष मोहिमा, जनजागृतीचे कार्यक्रम आणि धोरणांवरच्या चर्चा घेतल्या जातात.
दारिद्र्य रेषेखालील लोकांना सक्षम करण्यासाठी रोजगाराच्या संधी देणे, गुणवत्तेवर आधारित शिक्षण देणे आणि सामाजिक सुरक्षा पुरवणे गरजेचे आहे. प्रत्येक नागरिकाला आपल्या क्षमतेनुसार काम करण्याची आणि पुढे जाण्याची समान संधी मिळाली, तरच खऱ्या अर्थाने गरिबीवर मात करता येईल.
गरिबी हटवण्याचे हे मोठे काम फक्त सरकारच्या किंवा एखाद्या संस्थेच्या भरवशावर पूर्ण होणार नाही. त्यासाठी सरकार, सामाजिक संस्था, कॉर्पोरेट क्षेत्र (CSR) आणि प्रत्येक जबाबदार नागरिक यांनी एकत्र येऊन काम केले पाहिजे. सरकारी योजना प्रभावीपणे राबवणे, तळागाळातल्या लोकांपर्यंत मदत पोहोचवणे आणि गरिबांना मदतीवर अवलंबून न ठेवता स्वावलंबी करणे, ही काळाची गरज आहे.
कुणीही उपाशी राहू नये, कुणाच्याही डोक्यावर छत नसू नये आणि प्रत्येकाला सन्मानाने जगता यावे, यासाठी सामूहिक प्रयत्नांची शर्थ करणे, हेच या दिवसाचे खरे सार आहे.