रावेर तालुक्यात नऊ महिन्यांत ९५ महिला व मुली बेपत्ता, त्यापैकी ८८ जणी परत आल्या

रावेर तालुक्यात महिला आणि मुली बेपत्ता होण्याच्या घटनांची आकडेवारी समोर आली आहे. ही आकडेवारी पालकांसह संपूर्ण समाजाची चिंता वाढवणारी आहे. पोलिसांकडून मिळालेल्या माहितीनुसार जानेवारी ते सप्टेंबर २०२६ या नऊ महिन्यांत तालुक्यातील निंभोरा, रावेर आणि सावदा या तीन पोलीस ठाण्यांच्या हद्दीतून एकूण ९५ महिला व मुली बेपत्ता झाल्याची नोंद झाली आहे.

या ९५ जणींमध्ये ७८ सज्ञान महिला आणि १७ अल्पवयीन मुली आहेत. त्यापैकी ८८ जणींचा शोध लागला असून त्या घरी परत आल्या आहेत. सात प्रकरणांचा तपास मात्र अजून बाकी आहे.

सर्वात जास्त काळजीची बाब म्हणजे १७ अल्पवयीन मुली बेपत्ता झाल्याची नोंद आहे. त्यातील १६ मुलींचा शोध लागला आहे. तरीही अल्पवयीन मुली घरातून निघून जाण्याच्या घटनांकडे गांभीर्याने पाहण्याची गरज आहे. किशोरवयातील भावनिक आकर्षण, प्रेमसंबंध, मोबाईल आणि सोशल मीडियाचा वाढता वापर, पालकांशी संवादाचा अभाव तसेच कुटुंबातील दुरावा अशा वेगवेगळ्या कारणांकडे समाजाने लक्ष द्यायला हवे, असे यातून पुढे येत आहे.

आता पोलीस ठाण्यानुसार आकडे पाहू. निंभोरा पोलीस ठाण्याच्या हद्दीत नऊ महिन्यांत २७ सज्ञान महिला बेपत्ता झाल्या, त्यापैकी २४ जणींचा शोध लागला आहे. याच हद्दीतून पाच अल्पवयीन मुली बेपत्ता झाल्या होत्या आणि त्या पाचही जणी परत आल्या आहेत. म्हणजे निंभोरा हद्दीत एकूण ३२ महिला व मुलींची नोंद झाली आहे.

रावेर पोलीस ठाण्याच्या हद्दीत ३० सज्ञान महिला बेपत्ता झाल्या असून त्यापैकी २९ जणी परत आल्या आहेत. याशिवाय सहा अल्पवयीन मुली बेपत्ता झाल्या, त्यातील पाच जणींचा शोध लागला आहे. या हद्दीतील एकूण संख्या ३६ आहे.

सावदा पोलीस ठाण्याच्या हद्दीत २१ सज्ञान महिला बेपत्ता झाल्या होत्या, त्यापैकी १९ जणी परत आल्या आहेत. तसेच सहा अल्पवयीन मुली बेपत्ता झाल्या होत्या आणि या सहाही मुलींचा शोध घेण्यात आला आहे. सावदा हद्दीतील एकूण संख्या २७ आहे.

उपलब्ध माहितीनुसार बहुतांश प्रकरणांमध्ये प्रेमसंबंध किंवा प्रेमविवाहाची पार्श्वभूमी असल्याचे तपासात पुढे येत आहे. काही महिला आणि मुलींनी कुटुंबीयांना न सांगता आपल्या पसंतीच्या व्यक्तीसोबत जाण्याचा निर्णय घेतल्याचेही आढळले आहे. मात्र प्रत्येक बेपत्ता प्रकरणामागे प्रेमसंबंध किंवा प्रेमविवाहच कारण आहे, असे सरसकट म्हणता येणार नाही. प्रत्येक प्रकरणाची स्वतंत्र चौकशी करून नेमके कारण समोर आणणे आवश्यक आहे.

ही आकडेवारी फक्त पोलिसांच्या नोंदीतली आहे. बहुतांश प्रकरणे पोलीस स्टेशनबाहेरच सामाजिक सलोख्याने मिटवली जातात आणि त्यांची पोलीस ठाण्यात नोंद होत नाही. त्यामुळे प्रत्यक्षातील प्रकरणे यापेक्षा जास्त असू शकतात. ही आकडेवारी केवळ नोंदवहीपुरती मर्यादित न राहता बदलत्या सामाजिक परिस्थितीचा गंभीर संकेत देणारी ठरत आहे.