अमरावती जिल्ह्यात २८३ जिल्हा परिषद शाळांना क्रीडांगण नाही, मुले राष्ट्रीय स्तरावर पोहोचणार कशी?
अमरावती जिल्ह्यातील १,५७१ जिल्हा परिषद शाळांपैकी २८३ शाळांकडे स्वतःचे क्रीडांगण नाही. ग्रामीण विद्यार्थ्यांच्या क्रीडा भवितव्यावर प्रश्नचिन्ह उभे राहिले आहे.
गावाकडची मुले खेळात पुढे यावीत, त्यांनी जिल्हा, राज्य आणि राष्ट्रीय पातळीवर नाव कमवावे, म्हणून सरकार दरवर्षी क्रीडा विकासाच्या घोषणा करते. पण अमरावती जिल्ह्यातील जिल्हा परिषद शाळांची प्रत्यक्ष स्थिती या घोषणांना आरसा दाखवणारी आहे. जिल्ह्यातील तब्बल २८३ जिल्हा परिषद शाळांकडे स्वतःचे क्रीडांगणच नसल्याचे समोर आले आहे.
जिल्ह्यात एकूण १,५७१ जिल्हा परिषद शाळा आहेत. त्यांपैकी १,२८८ शाळांकडे स्वतःचे क्रीडांगण आहे. म्हणजे इतक्या शाळांना मैदानाची सोय आहे, तर उरलेल्या २८३ शाळांमधील मुलांना खेळण्यासाठी हक्काची जागा नाही. त्यामुळे या शाळांमधील हजारो विद्यार्थ्यांना खेळायला जागा शोधावी लागत आहे आणि त्यांच्या क्रीडा भवितव्यावरच प्रश्नचिन्ह उभे राहिले आहे.
खेळाचा तास असो किंवा शाळा सुटल्यानंतरचा वेळ, मुलांनी खेळायचे कुठे, हा प्रश्न शिक्षकांसमोरही उभा आहे. मैदान नसलेल्या शाळांतील मुलांना शाळेचा छोटा ओटा, अरुंद आवार, शेजारची खाजगी जागा किंवा गावातली सार्वजनिक मोकळी जागा यांचा आधार घ्यावा लागतो.
अशा परिस्थितीत मोकळेपणाने धावणे, उड्या मारणे, सराव करणे किंवा मैदानी स्पर्धा घेणे जवळपास अशक्य होते. त्यामुळे ग्रामीण भागातील गुणवंत विद्यार्थ्यांना सुरुवातीपासूनच आवश्यक क्रीडा सुविधा मिळत नाहीत, असे चित्र आहे.
शिक्षण हक्क कायद्यानुसार प्राथमिक आणि माध्यमिक शाळांना मान्यता देताना अनेक महत्त्वाचे निकष पूर्ण करावे लागतात. क्रीडांगण, पिण्याचे पाणी, शौचालय आणि मुख्याध्यापकांचे कार्यालय अशा मूलभूत सुविधांची नियमित तपासणी होणे अपेक्षित आहे. तरीही शाळांकडे क्रीडांगण नसताना त्यांची तपासणी कशी होते आणि मान्यता कशी टिकून राहते, असा सवाल पालक विचारत आहेत.
अंजनगाव सुर्जी हा अमरावती जिल्ह्यातील तालुका असून, तिथली स्थिती क्रीडा सुविधांच्या बाबतीत आणखी गंभीर आहे. जिल्ह्यातील हा एकमेव तालुका आहे, जिथे अजूनही हक्काचे तालुका क्रीडा संकुल उभे राहिलेले नाही. शहराजवळ क्रीडा संकुलासाठी लागणारी शासकीय जमीन मिळत नसल्याने हा प्रश्न अनेक वर्षांपासून रखडला आहे. सतत मागणी करूनही अजून ठोस तोडगा निघालेला नाही.
एकीकडे ग्रामीण भागातील मुलांमध्ये क्रीडागुण आहेत, तर दुसरीकडे मैदान आणि क्रीडा सुविधांचा अभाव आहे, अशी विसंगत परिस्थिती तयार झाली आहे. ज्या मुलांना मैदानावर धावण्याची संधीच मिळत नाही, ती राज्य आणि राष्ट्रीय स्तरावर कशी पोहोचणार, असा परखड सवाल आता पालक आणि क्रीडाप्रेमी विचारत आहेत.