पुण्याच्या पेठांतील जुने वाडे: भिंतींत इतिहास, पण त्यांच्या जपणुकीचा प्रश्न कायम
उंच टॉवर्स आणि बदलत्या जीवनशैलीतही पुण्याच्या जुन्या पेठांमधले वाडे शहराच्या सांस्कृतिक वारशाची साक्ष देत उभे आहेत; मात्र देखभालीचा खर्च आणि पुनर्विकासामुळे त्यांच्या जतनाचे आव्हान वाढले आहे.
छायाचित्रे सत्यापित केलेली नाहीत
पुण्यात आता आधुनिक इमारती आणि उंचच उंच टॉवर्स दिसतात, जीवनशैलीही वेगाने बदलते आहे. तरीही जुन्या पेठांमधले वाडे आजही शहराच्या समृद्ध सांस्कृतिक वारशाची साक्ष देत उभे आहेत. नक्षीकाम केलेले भव्य लाकडी दरवाजे, प्रशस्त अंगणे, लाकडी खांब आणि सज्जे बघितले की जुन्या पुण्यात लोक कसे राहायचे, याचा अंदाज येतो. या वाड्यांच्या भिंतींत फक्त इतिहासच नाही, तर अनेक पिढ्यांच्या आठवणीही जपलेल्या आहेत.
शनिवार पेठ, नारायण पेठ, सदाशिव पेठ, शुक्रवार पेठ आणि इतर जुन्या भागांत अशा ऐतिहासिक वास्तू पाहायला मिळतात. पूर्वीचे सामाजिक जीवन, कुटुंबव्यवस्था आणि वास्तुकलेची वैशिष्ट्ये या वाड्यांच्या रचनेतून दिसून येतात. वाड्याच्या मध्यभागी असलेले अंगण म्हणजे नुसती मोकळी जागा नव्हती. घरातली माणसे तिथे एकत्र यायची, सण साजरे व्हायचे आणि लोकांमधला संवादही तिथेच घडायचा.
लाकडी दरवाजांवरचे नक्षीकाम, खिडक्यांची रचना, लाकडी जिने आणि बांधकामाची पारंपरिक पद्धत आजही वास्तुकलेचा अभ्यास करणाऱ्यांसाठी महत्त्वाची मानली जाते. आजच्या बांधकामांत गरजेनुसार अनेक सुविधा मिळतात, हे खरे. पण जुन्या वाड्यांमधला नैसर्गिक प्रकाश, हवा खेळती राहण्याची व्यवस्था आणि अंगणाभोवतीची रचना वेगळे लक्ष वेधून घेते.
काळ पुढे गेला तसे अनेक जुन्या वाड्यांची अवस्था बदलत चालली आहे. देखभालीचा खर्च, जीर्ण झालेले लाकडी भाग, पावसामुळे होणारे नुकसान आणि पुनर्विकासाला वाढते महत्त्व, यामुळे या वास्तू टिकवायच्या कशा, हा प्रश्न उभा राहिला आहे. काही वाड्यांत आजही कुटुंबे राहतात. त्यांच्या रोजच्या जगण्याशी या वास्तूंचे भावनिक नाते जोडलेले आहे.
पुण्याची ओळख फक्त आधुनिक विकासामुळे झालेली नाही. ऐतिहासिक वास्तू आणि परंपरांमुळेही ती तयार झाली आहे. म्हणूनच जुन्या वाड्यांचे दस्तऐवजीकरण करणे, त्यांच्या वास्तुशास्त्रीय वैशिष्ट्यांची नोंद ठेवणे आणि योग्य देखभाल करणे याला महत्त्व द्यावे लागेल. या वास्तू जपल्या गेल्या तर पुढच्या पिढ्यांनाही पुण्याचा इतिहास आणि सांस्कृतिक वैभव अनुभवता येईल.
या वाड्यांमधले एक ठळक उदाहरण म्हणजे विश्रामबाग वाडा. सदाशिव पेठ परिसरात बाजीराव रस्त्यावर असलेली ही वास्तू पेशवेकालीन स्थापत्यशैलीचे महत्त्वाचे उदाहरण आहे. पेशवे बाजीराव द्वितीय यांनी साधारण 1807 ते 1808 या काळात हा वाडा बांधला. लाकडी रचना, नक्षीदार खांब, प्रशस्त अंगण आणि वैशिष्ट्यपूर्ण प्रवेशद्वार आजही पर्यटकांचे लक्ष वेधून घेतात. पेशव्यांच्या काळातील राजकीय आणि सामाजिक जीवनाशी या वास्तूचा संबंध आहे. पुण्याचा ऐतिहासिक वारसा जपणाऱ्या या वाड्याचे संवर्धन करणे महत्त्वाचे आहे.
कमेंट
अजून कमेंट नाही. पहिली तुम्ही लिहा.