ग्रेग चॅपेल भारतात खेळायला का आले नाहीत, तसेच मुंबईतील गाणी, दागिने आणि कलेच्या गप्पा

वडाळ्यातील फाईव्ह गार्डन्स येथे एका उत्साही मुंबईकराचा पूर्ण पारंपरिक पोशाखातला फोटो काढला गेला.

ऑस्ट्रेलियाचे फलंदाजीतले दिग्गज ग्रेग चॅपेल २००५ ते २००७ या काळात भारताचे प्रशिक्षक होते. १९७० च्या दशकात इंग्लिश आणि ऑस्ट्रेलियन खेळाडूंचा एक गट भारत दौऱ्यांना जात नसे, कारण तिथे सोयीसुविधा हव्या तशा नसायच्या. चॅपेल यांचीही गणना अनेकदा त्याच गटात होते. एका आता हयात नसलेल्या ज्येष्ठ पत्रकारांशी चॅपेल यांनी हा मुद्दा काढल्याचे या सदराच्या लेखकाने पाहिले आहे. आता खुद्द चॅपेल यांनीच एका लेखात आपली बाजू मांडली आहे.

चॅपेल लिहितात: "भारताशी माझे नाते हे माझ्या क्रिकेटमधल्या थोड्या निराशांपैकी एका निराशेचे कारण आहे, कारण खेळाडू म्हणून मला भारतात दौरा करण्याची संधी कधीच मिळाली नाही. बिल लॉरी यांच्या १९६९ च्या खडतर दौऱ्यासाठी तरुण असताना माझी निवड झाली नाही. नंतर १९७० च्या दशकाच्या अखेरीस वर्ल्ड सीरिज क्रिकेटच्या क्रांतीत खेळल्यामुळे १९७९ च्या दौऱ्यासाठी निवडीवर बंदी होती. १९८६ मध्ये पुढची मोठी संधी आली तेव्हा मी आनंदाने निवृत्त झालो होतो आणि फक्त मुलाविरुद्ध एखादा शालेय सामना खेळत होतो. २००५ ते ०७ मध्ये भारतीय संघाचा प्रशिक्षक म्हणून मिळालेल्या अनुभवाने, खेळाडू म्हणून जे मला मिळाले नव्हते ते भारतातल्या क्रिकेटबद्दलचे खोल आकलन दिले."

पुढच्या वर्षी पाच कसोटींची बॉर्डर-गावसकर ट्रॉफी मालिका आहे आणि ती पाहण्यास चॅपेल उत्सुक असतील यात शंका नाही. "सात आठवड्यांत पाच कसोटी" असे या मालिकेचे वर्णन केले गेले आहे.

लाइव्ह मैफली पुन्हा सुरू व्हाव्यात, असे वाटून संगीतकार आणि First.Wav या कलाकारांना सेवा देणाऱ्या कंपनीचे संस्थापक राघव मीटल यांनी खार पश्चिमेतील Raasta येथे एका मैफलीचे निमंत्रण दिले. तिथे अंजना गाणार होती, तिचे संगीत मीटल यांच्या कंपनीमार्फत प्रसारित होते. तिचा आवाज शास्त्रीय पद्धतीने घडवलेला आणि मधासारखा गोड होता. प्रकार इलेक्ट्रॉनिक पॉप होता, पण गाणी हिंदीत आणि प्रेमगीतांची होती. मीटल म्हणाले, "इंडी संगीतात लाइव्ह कार्यक्रमांची वानवा आहे. हे कलाकार उत्तम संगीत बनवतात, पण जास्त वेळ स्टुडिओत घालवतात. ते फारसे कार्यक्रम करत नाहीत, मग लोकांना ते सापडणार कसे? ते खासगी कार्यक्रमांवर भर देतात." अंजनाला तिच्या इन्स्टाग्रामवर @anjanapadmanabhanofficial इथे पाहता येईल.

निर्माते आणि डीजे अकील यांचा मुलगा अझान अली याने आई, दागिने डिझायनर फराह खान अली यांचीच वाट निवडली आहे. त्याने पुरुषांसाठीचा आपला पहिला दागिन्यांचा ब्रँड The Miracle Man अधिकृतपणे सुरू केला. अझानने मार्केटिंग आणि अर्थशास्त्राचा अभ्यास केला आहे आणि डिझाइन हा त्याच्या योजनेचा भाग कधीच नव्हता. तो म्हणतो, "सुरुवातीला माझा ओढा व्यवसाय आणि ब्रँडिंगकडे होता. पण दागिन्यांच्या सान्निध्यात वाढल्याने आणि आईला इतकी वर्षे घडवताना पाहिल्याने सर्जनशीलता माझ्यात होतीच. The Miracle Man मधून मला दागिन्यांकडे माझ्या नजरेतून बघायची संधी दिसली, काहीतरी आधुनिक, पुरुषी आणि बोलके." चांदीच्या दागिन्यांच्या संग्रहात कफलिंक, कुर्त्याची बटणे आणि ब्रोचेस जोडण्याचा त्याचा विचार आहे.

डॉ. पी. जगन्नाथ हे लीलावती आणि एस. एल. राहेजा रुग्णालयांतील सर्जिकल ऑन्कोलॉजी विभागाचे प्रमुख आहेत. अमिताभ बच्चन ते गुलजार यांचे ते डॉक्टर आहेत. देशातील नामांकित कर्करोग शल्यचिकित्सक होण्याचा प्रवास सांगणारे आत्मचरित्र त्यांनी आता प्रसिद्ध केले आहे, त्याचे नाव Dr Blue. ते सांगतात, "गुलजार साहेबांनी मला निळ्या सर्जिकल कपड्यांत पाहिले आणि आपल्या शैलीत मला Dr J-Blue म्हणू लागले." पुस्तक लिहिण्याबद्दल ते म्हणतात, "आईची काळजी घेताना मी कर्करोगाची रुग्णाकडची बाजू अनुभवली. आजार बरा होऊ शकतो, पण माणसाला मायेचा स्पर्श आणि आधार हवा असतो. हेच वैद्यकीचे सार आहे."

फिक्शनरी बुक्स आणि आर्ट क्रॉल मुंबई यांच्या "Perspectives of the Unseen" या उपक्रमात प्राची गोहिल यांनी संकलन केले. या शनिवारी सहभागींनी मिरचंदानी, किंकिणी आणि चटर्जी अँड लाल या तीन गॅलरींना भेट दिली आणि बुद्धदेव मुखर्जी, मीनल सिंग यांच्यासह इतर कलाकारांची कला संगीतासह पाहिली. गोहिल म्हणतात, "पारंपरिक आर्ट वॉक सहसा माहितीपर असतात, आम्हाला थोडे वेगळे करायचे होते." गॅलरीतून गॅलरीत जाताना प्लेलिस्ट उपयोगी पडली. त्यात आशा पुथली आणि ब्रायन ईनो यांचे संगीत आहे.