उत्तराखंडच्या रवी तामटाने बनवली बॅटरीवर चालणारी एकआसनी उडती गाडी, चाचणी उड्डाण यशस्वी

उत्तराखंडमधील रवी तामटा या तरुणाने एक इलेक्ट्रिक उडणारे वाहन तयार केल्याची चर्चा सध्या सुरू आहे. त्याच्याकडे अभियांत्रिकीची कोणतीही औपचारिक पदवी नाही. इंटरनेटवरून मिळवलेली माहिती आणि स्वतः केलेले प्रयोग यांच्या जोरावर त्याने 'HAPIDA SKYNeX' नावाचे एकआसनी वाहन विकसित केल्याचे सांगितले जाते. तब्बल 13 वर्षे प्रयत्न केल्यानंतर ऑगस्ट 2026 मध्ये या वाहनाचे चाचणी उड्डाण यशस्वी झाल्याची माहिती समोर आली आहे.

रवी अल्मोरा जिल्ह्यातील काफलीखान गावचा आहे. त्याचे बालपण जागेश्वर धाम परिसरात गेले. डोंगराळ भागातला प्रवास किती अवघड असतो, हे त्याने जवळून पाहिले. रस्ते अरुंद, वळणावळणाचे आणि आणीबाणीच्या वेळी रुग्णालयात पोहोचायला खूप वेळ लागतो. त्यातूनच हवेतून प्रवास करता येईल अशा वाहनाची कल्पना त्याच्या मनात आली.

मिळालेल्या वृत्तांनुसार, रवीने 2015 पासून या कल्पनेवर काम सुरू केले. त्याचे वडील हरिश राम हे मेकॅनिक आहेत. रवीने नैनिताल येथून कला शाखेची (BA) पदवी घेतली. विज्ञान किंवा अभियांत्रिकीचे औपचारिक शिक्षण घेतलेले नसतानाही तांत्रिक माहितीसाठी त्याने इंटरनेट, ऑनलाइन ट्युटोरियल्स आणि स्वतःच्या प्रयोगांवर भर दिला.

HAPIDA SKYNeX हे बॅटरीवर चालणारे, एका माणसाला बसता येईल असे प्रायोगिक हवाई वाहन आहे. मल्टिरोटर ड्रोनप्रमाणे यात अनेक मोटर्स आणि प्रोपेलर्स वापरले आहेत. त्यामुळे पारंपरिक विमानासारखी धावपट्टीवर धावून वेग घेण्याची गरज नसते. हे वाहन थेट जमिनीवरून वर उडावे, अशी त्याची रचना आहे.

असे वाहन बनवताना वजन, उचल निर्माण करण्याची क्षमता, हवेत संतुलन राखणे आणि नियंत्रण ही मोठी आव्हाने असतात. वाहन नुसते हवेत गेले एवढे पुरेसे नसते. वेगवेगळ्या परिस्थितींमध्ये ते सुरक्षितपणे उडू शकते का, हेही तपासावे लागते.

रवीच्या प्रोटोटाइपने ऑगस्ट 2026 मध्ये अल्मोरा येथे चाचणी उड्डाण केले. हे उड्डाण स्थानिक प्रशासनाच्या देखरेखीखाली झाले. वृत्तांनुसार, चाचणीत वाहन जवळपास 1 मिनिट हवेत राहिले. अनेक वर्षांच्या मेहनतीतला हा रवीसाठी महत्त्वाचा टप्पा ठरला.

मात्र या यशस्वी चाचणीचा अर्थ वाहन व्यावसायिक वापरासाठी तयार झाले असा होत नाही. बॅटरीची क्षमता, एका चार्जमध्ये किती अंतर जाता येईल, कमाल वेग, प्रवासी वाहून नेण्याची मर्यादा आणि उड्डाणाचा कालावधी ही सगळी तांत्रिक माहिती अजून स्वतंत्रपणे पडताळलेली नाही.

भविष्यात अशा वाहनांचा उपयोग डोंगराळ भागातील वाहतुकीसाठी, दुर्गम गावांपर्यंत पोहोचण्यासाठी आणि वैद्यकीय आणीबाणीत मदत पोहोचवण्यासाठी होऊ शकतो. पण त्यासाठी वाहनाची सुरक्षितता सिद्ध करावी लागेल, आणखी चाचण्या घ्याव्या लागतील आणि नागरी विमान वाहतूक महासंचालनालयासह (DGCA) लागू असलेल्या संबंधित नियामक संस्थांची मान्यता मिळवावी लागेल.

एकूणच रवी तामटाची कहाणी जिद्द, स्वतः शिकण्याची तयारी आणि प्रयोगशील वृत्ती यांचे उदाहरण आहे. अभियांत्रिकीची पदवी नसतानाही त्याने प्रायोगिक उडणारे वाहन तयार करून दाखवले. आता ही कल्पना सुरक्षित, विश्वासार्ह आणि प्रत्यक्ष वापरता येणाऱ्या तंत्रज्ञानात बदलते का, याकडे सर्वांचे लक्ष लागले आहे.